NK toerfietsen
Als op zaterdag 22 augustus om 0.600 uur de wekker afloopt, realiseer ik me dat we vandaag op de fiets flink aan de bak moeten.
Een achttal leden van ons “Ons Verzet” heeft zich al enige tijd geleden aangemeld om deel te nemen aan de Nederlandse Kampioenschappen Toerfietsen die dit jaar in samenwerking met de NTFU door RTC De Domstad in Utrecht worden gehouden.
Omdat we besloten de fietsen op de fietskar te vervoeren, vertrokken we om 0.700 uur bij clubhuis “De Potter”. De reis verliep voorspoedig totdat onze voorrijders, inderdaad Jos en Jos, in de buurt van Utrecht een afslag over het hoofd zagen. Het blindelings vertrouwen op hun sprekende Anita betekende dat we enkele kilometers verder onze koers moesten wijzigen en handmatig onze reis wederom richting het zuiden moesten aanpassen. Na ongeveer een 25 tal kilometers te hebben omgereden, kwamen we rond de klok van half negen aan op het adres wat ons was voorgeschreven.
Nadat we onze auto’s op een veilige plek hadden geparkeerd, melden we ons goed gesoigneerd bij de wedstrijdleiding. Ons werd startnummer 29 toebedeeld met het verzoek tijdig bij de start aanwezig te zijn. In de enveloppe die ons werd aangereikt met daarin de benodigde paperassen voor die dag, viel ons de zogenaamde “ChampionChip” wel erg op.
Het bleek een high-tec chip te zijn in een speciaal ontwikkelde behuizing die aan de uitvalnaaf van de vooras van het voorwiel bevestigd moest worden. Deze BikeChip bevat een wereldwijde unieke code. Deze code wordt gelezen door dunne antennematten op de weg en geeft bij het passeren van deze matten de verreden tijd door aan de centrale computer van de organisatie.
Na onder het genot van een bekertje koffie het een en ander met elkaar te hebben besproken hoe we o.a. deze dag gezamenlijk doormaken, vertrekken we om 9.43 uur voor het kampioenschap Toerfietsen 2009.
Wel wat fris, sommigen nog met mouwstukken, vertrekken we met de zekerheid dat ons de zon deze dag niet in de steek zal laten voor onze eerste omloop in oostelijke richting om te genieten van en het fietsen in het Utrechtse laagveengebied.
We hadden een kruissnelheid van 26 km/uur opgegeven. Daar we onderweg nogal wat groepen passeerden, leek het ons beter onze snelheid wat bij te stellen. Volgens kenners reden we te hard en mocht het wel wat langzamer. Nadien wisselde het tempo nogal eens omdat we dan moesten wachten voor een verkeerslicht; een sanitaire stop dan wel een brug die open stond om de plezierjachten, die er die dag volop in de vaarten aanwezig waren, door te laten. Het kon de pret niet drukken want we hadden plezier, waren van huis en kwamen, na een tussentijdse tijdcontrole, om 11.55 uur weer aan op de plaats waar we ’s morgens waren gestart. Onze tijd werd elektronisch gemeten en kregen te horen dat we om 12.43 uur weer moesten vertrekken.
In de goedbewaakte fietsenstalling stalden we onze fietsen en het ons aangereikte lunchpakket deed ons, te midden van zwermen wespen goed smaken. Aan tafel werd de nodige discussies gevoerd over de gereden snelheid en werd dankzij onze ervaringen die morgen wederom de strategie voor de volgende etappe bepaald. Over een ding waren we het allen eens “ons tempo was te hoog” en besloten het wat rustiger aan te doen. Zo gezegd zo gedaan, melden we ons keurig op tijd aan de startstreep voor de tweede lus “route west.“
Reden we in de voormiddag door een polderlandschap met vele open stukken en boerderijen; nu verbleven we in een gebied met veel sloten en vaarten, met landhuizen en buitenverblijven waarin mensen woonden die iets meer verdienden dan wij allemaal samen. Wat een pracht en praal. Gauw vergeten en denken dat ook deze rijkdom wellicht niet leidt tot tevredenheid en geluk.
Wat bij vele van de 68 deelnemende teams, zo blijkt, niet onopvallend is gebleven, is onze teamkleding. In de voormiddag hadden we nogal wat teams ingehaald en voorbij gereden. In de namiddag hoorden we bij het passeren van die groepen dat zij graag plaats maakten voor de leden van het DELA-team.
Na diverse keren het Amsterdam-Rijnkanaal te zijn overgestoken en met de flink aangetrokken wind vol op kop, kwamen we uiteindelijk via mooi weggetjes langs de Vecht weer terug in de stad Utrecht waar we na nog wat omzwervingen op het industrieterrein van Overvecht de finishlijn om 14.45 uur passeerden.
Daar de prijsuitreiking om 16.45 uur op het programma stond, hadden we tijd in overvloed om ons lekker te douchen; ons om te kleden en samen daarna onder het genot van een pilsje of wat minder sterke alcoholische drankjes de ervaringen van die dag met elkaar te delen.
Dat we niet bij de eerste drie zouden eindigen dat hadden we al ingecalculeerd; ook waren we niet bij de eerste tien zo bleek, welke plaats het dan wel zou zijn daar hadden we geen flauw idee van. De beloofde lijsten met de gehele klassering was niet ter plaatse en besloten om thuis op Internet te kijken welk resultaat het dan wel zou zijn.
Het feit dat we met z’n allen een mooie en gezellige fietsdag hadden gehad, was belangrijker en dan telt het resultaat niet meer zo.
Vandaar weer terug naar het Brabantse land; naar huis want morgen wacht ons de reguliere rit volgens gepland schema en ook daar komen weer andere verhalen los want voor velen is de vakantie weer achter de rug. Het belooft nog wat !