Bedevaart
Bedevaart naar Smakt. (9 augustus 2009)
“Het moet wel een bietje christelijk weer zijn. Anders ga ik nie fietsen”. Met christelijk weer bedoelt de spreker “zonnig weer”. Maar is dat wel zo? Juist bij regenweer zal de pastoor handenwrijvend bij zijn kerk staan en denken. “Met dit hondenweer gaat een normaal mens niet fietsen en komen de parochianen naar de kerk. Regenweer, das pas christelijk weer”.
Hoewel, Met zonnig weer lekker een stukje fietsen. Dan ga je als goed katholiek nog sterker geloven. Immers. Het resonerende geluid van de bandjes op het zonnige wegdek klinkt als engelengezang in de oren. De ritselende vibratie van de derailleur en de soepele klik van de rem- en schakelsystemen lijken op hemelse harpgeluiden. Klaroengeschal welt op in mijn binnenste. Dan weet je het. De bedevaarttocht naar Smakt staat weer op het programma. Het is inmiddels een jaarlijks terugkerende traditie. De Ons verzetters fietsen een pelgrimage over de brug van Wanssum naar Smakt. Redenen voor deze onderneming zijn onder andere zelfbespiegeling, om over het leven na te denken, om inspiratie te verkrijgen, om tot bezinning te komen, om afstand te nemen van een hectisch dagelijks bestaan. Maar bovenal om respect te betuigen aan de heilige sint Jozef. Sint Jozef is de patroon van het christelijke huisgezin. Hij staat huisvaders bij om de moeilijke taak van het opvoeden te volbrengen. Dus wordt er op deze dag in Smakt bij het Pelgrimshuis een kopje koffie gebruikt. En wordt er gegroet naar de heilige Sint Jozef bij de kapel naast het Pelgrimshuis. Overigens is de kapel in Smakt de enige kapel in Nederland die gewijd is aan de heilige Sint Jozef. Dit jaar stond de bedevaartstocht in het teken van Nico Hofmans. Hij werd namelijk 70. Nico is nog niet heilig verklaard, maar hij is wel een goede huisvader. Net als sint Jozef. Na onze pelgrimage werden we thuis bij Nico ontvangen en gaf hij ons extra kracht in de vorm van een heerlijk glaasje amberkleurige hersteldrank uit een bruin flesje. Ik liet de amberkleurige godendrank zachtjes vloeiend in mijn glas stromen. Hief het glas op ooghoogte en zag de sprankelende transparante zuivere vloeistof hangen in het glas. De schuimkraag stralend wit en lekker vol. Ik hield vervolgens het glas onder de neus en snoof lichtjes het complex prikkelende mysterieuze geuren op. Bracht daarna het glas aan mijn mond en nam een flinke slok van het kostelijke vocht. Ik liet het levenswater over mijn tong rollen en proefde wederom de zuiverheid en complexiteit in de smaak. Onweerstaanbaar. Vervolgens ademde ik zachtjes in en voelde een door Bavaria aangewakkerd Brabants briesje over mijn tong waaien.
De sint Jozef kapel in Smakt.
Hoewel de pastoor liever ziet dat de burger op zondagmorgen in de kerk aan zijn geestelijke gezondheid werkt, werken Onsverzetters liever aan hun lichamelijke gezondheid. Daarin moet je keuzes maken. Een goed lid verslapt niet en geeft op zondagmorgen zijn fiets “een goede beurt”. Ook daarin moet je keuzes maken. Maar de pastoor kan gerust zijn. Ook fietsen is een soort van religie. Als je het hard en lang genoeg doet kan fietsen een lijdensweg zijn. Een kruisweg als je het zo noemen wilt. Het lichaam wordt gesloopt. De geest wordt moe. En de verlossing komt na het fietsen met een goed glas bier. Na 3 of 4 pilsjes volgt zelfs de wederopstanding van het vleesch. Na nog meer drank volgen de openbaringen. Ik kan het weten. In ben in deze kwestie nogal vroom. Nou moet je niet denken dat elke tocht eindigt in een drankgelag. Een enkele keer heb ik met Christ na enige openbaringen nog wat nagebabbeld, zelfbespiegelende gedachten uitgewisseld en afstand genomen van het hectische dagelijkse bestaan. Kortom, dat wat elke goede, godvrezende pelgrim doet. Dan kijk je op je horloge en is het ineens 23:00 s’avonds. Met ietwat verstoorde motoriek wordt dan de fiets opgezocht en huiswaarts gekeerd. Thuis aangekomen wordt gebiecht en bezinning beloofd. Zo zie je dat fietsen, bier en religie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn. Een drie-eenheid zoals de vader de zoon en de heilige geest. Een dogma die iedere fietser aanvaarden moet. Je moet tenslotte in iets geloven. En ik geloof dat ik er nog eentje neem. Want uiteindelijk moeten we er allemaal aan geloven. Amen.