Een Tukker in gezellig brabant
Als nieuwe inwoner van Schaijk ben ik in maart lid geworden van Ons Verzet, mijn ervaringen als nieuw actief lid bij Ons Verzet heb ik in het onderstaande stukje proza verwoord.
Mijn eerste indruk van Ons Verzet is dat er lekker tempo wordt gereden over een flinke afstand zo op de vroege zondagmorgen als de fietspaden nog vrij zijn. De eerste paar keren moest ik wel even wennen aan de afstand en waren de benen flink zuur als de Potter weer in zicht kwam voor een drankje, een gezellig praatje en de stoere verhalen van vroeger.
De tweede indruk was die van een grote diversiteit onder de fietsers met een zeer duidelijk motto “samen uit , samen thuis!” Lekker bikkelen als iedereen fit is en waar nodig wordt er even iets gasterug genomen. Een saamhorigheid waarbij ik me goed thuis voel. Verder heb ik, als buitenstaander die net in Schaijk is komen wonen ervaren, dat je gemakkelijk in de groep wordt opgenomen bij Ons Verzet.
De onderlinge betrokkenheid werd direct duidelijk na de onfortuinlijke rit waarbij ik geen kuchen bij de kaffee kreeg maar wel een ambulanceritje naar het ziekenhuis waar ook koffie werd geserveerd. Diverse telefoontjes en bezoekjes in de week erna deden me erg goed! Gelukkig bleek het achteraf mee te vallen en zijn de uitvalsverschijnselen meest waarschijnlijk veroorzaakt door een migraine aanval en gelukkig niet teruggekomen.
Tijdens mijn 1e tocht viel ik overgens al direct met de neus in de boter, deze tocht werd afgesloten in de Potter met presentatie van de nieuwe fietskleding en sponsoren onder het genot van een biertje. Ik kon de week erop direct in ons nieuwe trendy tenu met strak ontwerp hijsen. Bij zo’n strak tenue daar hoort natuurlijk ook een strakke fiets bij, die was dan ook snel geregeld.
Waar ik ook echt van genoten heb het afgelopen seizoen zijn ook de mooie en zeer afwisselende tochten in “onze” prachtinge omgeving. Niet dat Twente, waar mijn roots liggen, minder mooi is, het is super leuk om weer een nieuwe omgeving te leren kennen. En dan is het echt genieten in het mooie Brabant met grote diversiteit van bossen, rivieren, landbouw en heidevelden met stuifzand en combinaties ervan.
Prachtig vind ik de rustige landweggetjes met het aan weerszijde sterk vertakte eiken of andere bomen die bijna de gehele weg overdekken. De vertakkingen doen me dan erg denken aan het ontwerp van Gaudi van de half afgebouwde Saraga Familia cathedraal in Barcelona. Hij heeft als basis van zijn ontwerpen gekeken maar de opbouw van bomen. Dit zie je terug in de manier hoe de constructie van de kerk is opgebouwd.
Deze kerk kun je ook beklimmen maar ik beklim toch liever de heuvels rond Groesbeek die dan ook zeer frequent in onze tochten op het programma stonden. Als klimgeit kan het aantal heuvels en de stijlheid ervan niet zwaar genoeg zijn. Het leuke van die bergjes is dat mensen direct naar elkaar gaan kijken en elkaar een beetje uitdagen, een beetje gezonde competitie is mij ook niet vreemd en ik mag dan ook graag hieraan meedoen. Dat ik het aan het eind van de rit, natuurlijk met stevige westen tegenwind, wel eens moet bekopen neem ik dan wel voor lief.
Of ik volgend jaar een kans maak om in de top 10 van het klassement te eindigen zal er van afhangen of mijn vrouw Jorina ook wil gaan fietsen. Zij begint nu ook weer fit te worden na de geboorte van Timo in mei van dit jaar. Misschien is de Ons Verzet oppas service wel een interessant initiatief om meer jongere leden te trekken.
Als ik zondags met Fleur aan het ontbijt zit met de wielerkleding aan dan zegt ze altijd, “pappa zweten”!! Nou reken maar zeg ik dan altijd. Zoals jullie uit mijn verhaal wel kunnen opmaken heb ik het erg naar mijn zin bij de club en hoop ik nog vele tochten met Ons Verzet te rijden en mee te organiseren.
In Luxemburg heb ik wel ervaren dat naast het fietsen ook flink wordt gefeest bij Ons Verzet. De uitspraak gezelligheid kent geen tijd is hier echt van toepassing.
Met klimgroet,
Mark Spelmink